Η πόρτα της εξόδου από το ΠΑΣΟΚ για ένα από τα πιο ιστορικά στελέχη του κόμματος άνοιξε διάπλατα. Η επιτροπή Διαφάνειας μπορεί να μην αποφάσισε ακόμη τη διαγραφή του Άκη Τσοχατζόπουλου, ωστόσο οι πάντες στην Ιπποκράτους θεωρούν ότι αυτό είναι θέμα ολίγων ημερών να δρομολογηθεί.
Γράφει ο Τάκης ΚανελλόπουλοςΕίτε υπό μορφή οριστικής διαγραφής από το κόμμα, για την οποία πάντως απαιτείται προηγούμενη απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου, του οποίου ο Άκης είναι μέλος, είτε υπό μορφή προσωρινής αναστολής της κομματικής ιδιότητας, που θεωρείται και το πιθανότερο, έως ότου ξεκαθαριστεί πλήρως η υπόθεση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Εξελίξεις επ’ αυτού αναμένονται εντός της εβδομάδας, μετά την απολογία του πρώην υπουργού διά ζώσης ή μέσω υπομνήματος στην Επιτροπή Διαφάνειας. Ο Άκης, ο οποίος μπήκε στην πολιτική μετά τη γνωριμία του με τον Ανδρέα Παπανδρέου, οδεύει προς οριστική έξοδο από τον πολιτικό στίβο με αφορμή ένα «κωλόσπιτο», όπως θα ’λεγε και ο μακαρίτης Βαγγέλης Γιαννόπουλος. Η πολιτική επιφυλάσσει ενίοτε περίεργες συμπτώσεις. Ανδρέας και Άκης, οι οποίοι αποτέλεσαν για περίπου δύο δεκαετίες το αδιαφιλονίκητο ηγετικό δίδυμο του ΠΑΣΟΚ, δέχθηκαν το καίριο πλήγμα στην υστεροφημία τους εξαιτίας ενός «κωλόσπιτου», προοριζόμενου να στεγάσει το δεύτερο -επίσημο- έρωτά τους με κατά πολύ νεαρότερες συζύγους. Κάπου εδώ όμως τελειώνουν οι ομοιότητες. Διότι ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ συγχώρεσε στον Ανδρέα αυτήν την παρασπονδία του, εν αντιθέσει με τον Άκη που εν μέσω καχυποψιών και ψιθύρων κατρακυλά στον πολιτικό κατήφορο για τουλάχιστον μία δεκαετία.
Ο κατήφοροςΉταν 11 Ιουλίου του 2004, όταν, την ώρα που ολόκληρο το ΠΑΣΟΚ προσπαθούσε ακόμη να συνέλθει από την εκλογική συντριβή, ο Άκης ενωνόταν ενώπιον Θεού και ανθρώπων με την αγαπημένη του Βίκυ Σταμάτη στον ορθόδοξο καθεδρικό ναό του Αγίου Στεφάνου στο Παρίσι. Το ζευγάρι έφτασε στην εκκλησία μέσα σε μία απαστράπτουσα μπλε Τζάγκουαρ, ενώ την τελετή ακολούθησε δεξίωση στο πολυτελές Four Seasons. Αυτός ο γάμος ήταν για πολλούς η αρχή του τέλους για τον άλλοτε πανίσχυρο πολιτικό. Στην πραγματικότητα όμως ο κατήφορος του Άκη είχε αρχίσει οκτώ χρόνια νωρίτερα, μετά τη διπλή αποτυχημένη απόπειρα να εκλεγεί πρωθυπουργός και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.
«Όταν κάποιος φτάσει να διεκδικήσει την υψηλότερη πολιτική διάκριση, που κατά τη γνώμη του δικαιούται, και ηττηθεί, τότε είτε αποχωρεί αξιοπρεπώς είτε περιέρχεται σε κατάθλιψη». Η ανωτέρω… διάγνωση ειπώθηκε γύρω στο Σεπτέμβριο του 1996 σε ομήγυρη θεσσαλονικέων φίλων του Άκη, οι οποίοι επιχειρούσαν να προβλέψουν το πολιτικό μέλλον του αμέσως μετά τη διπλή ήττα του από τον Κώστα Σημίτη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στο συνέδριο.
«Το ενδεχόμενο να αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική είχε απασχολήσει σοβαρά τον Άκη», θυμάται παλαίμαχο κομματικό στέλεχος της Θεσσαλονίκης, που του στάθηκε ώς το τέλος της πολιτικής διαδρομής του. Πράγματι το καλοκαίρι του 1996 αρκετοί ήταν εκείνοι που του εισηγήθηκαν να εγκαταλείψει την κυβέρνηση και τα κομματικά αξιώματα και να περιοριστεί στο ρόλο του Νέστορα της παράταξης. «Αυτό του προτείναμε οι πραγματικοί φίλοι του», σημειώνει ένας από τους πλέον πιστούς ανθρώπους του. «Δυστυχώς όμως για εκείνον ο Άκης εισάκουσε τους κατ’ επάγγελμα φίλους του», προσθέτει.
Η γνωριμία με τον ΑνδρέαΟ Α. Τσοχατζόπουλος γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 1939 στην Αθήνα, όπου είχαν μετακομίσει προσωρινά οι γονείς του Ευάγγελος και Αρετή. Μετά την κήρυξη του πολέμου όμως η οικογένεια επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, στην οποία ο Άκης παρέμεινε ως το πέρας των γυμνασιακών χρόνων του, τα οποία πέρασε στο Β’ Γυμνάσιο Αρρένων. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους πλέον επιτυχημένους εμπόρους του ιστορικού κέντρου. Σημαντικό μερίδιο από τα κέρδη του επένδυε στις μετοχές του ΟΑΣΘ, αναδεικνυόμενος ως ένας από τους σημαντικότερους μικρομετόχους του. Εξ ου και οι προνομιακές σχέσεις του Άκη με τον ΟΑΣΘ, προς τον οποίο διοχέτευσε αρκετούς από τους ψηφοφόρους του προς επαγγελματική αποκατάσταση.
Μετά την αποφοίτηση από το γυμνάσιο μετέβη στη Γερμανία, όπου το 1964 πήρε το δίπλωμα του πολιτικού μηχανικού και το 1967 το μεταπτυχιακό του οικονομολόγου-μηχανικού. Εκεί ξεκίνησε και την επαγγελματική καριέρα του εργαζόμενος σε τεχνικές εταιρείες και γραφεία μελετών, καθώς εκτός των άλλων στην Ελλάδα διαφέντευε η χούντα. Τότε αρχίζει και η πολιτική καριέρα του παίρνοντας μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα και εντασσόμενος στο Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα (ΠΑΚ). Καθοριστική για τη μετέπειτα διαδρομή του ήταν η γνωριμία του το 1968 στη Φραγκφούρτη με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Με την πτώση της χούντας ο Άκης ακολούθησε τον Ανδρέα στην Ελλάδα και συνυπέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ. Ακολούθησε μία λαμπρή, σχεδόν εικοσαετής πολιτική διαδρομή, στη διάρκεια της οποίας ο Άκης πέρασε από όλα τα σπουδαία υπουργικά πόστα, αφήνοντας πίσω του σημαντικό πολιτικό έργο. Παράλληλα υπήρξε ο πλέον έμπιστος συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου, το μάτι και το αυτί του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ σε κυβέρνηση και κόμμα.
Η διπλή ήττα και η μετάλλαξηΟ Άκης έφτασε στο απόγειο της πολιτικής διαδρομής του, στη θέση του αναπληρωτή πρωθυπουργού, το Νοέμβριο του 1995, όταν ο Ανδρέας, βαρύτατα ασθενής, εισήχθη στο «Ωνάσειο». Δύο μήνες μετά, στις 16 Ιανουαρίου, ανήμερα της γιορτής του (Αθανάσιος - Απόστολος Τσοχατζόπουλος) χάνει την πιο κρίσιμη πολιτική μάχη της καριέρας του, όταν η Κοινοβουλευτική Ομάδα εκλέγει πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη. Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του αποτελέσματος έπαιξε η στάση του νυν πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος, καίτοι φίλος με τον Άκη, αποφάσισε να στηρίξει τον Κ. Σημίτη. Η στάση του γιου του Ανδρέα μετακίνησε μία κρίσιμη μάζα παπανδρεϊκών βουλευτών προς την πλευρά Σημίτη, κρίνοντας το τελικό αποτέλεσμα. Κρίσιμη υπήρξε και η μεταστροφή στο δεύτερο γύρο της αναμέτρησης του Κώστα Λαλιώτη, ο οποίος μεταπήδησε από το στρατόπεδο του Άκη σε αυτό του Σημίτη. Πέντε μήνες μετά, ανήμερα της δεύτερης ονομαστικής εορτής του (των Αγίων Αποστόλων), ο Άκης υφίσταται τη δεύτερη ήττα του, στο συνέδριο αυτή τη φορά, χάνοντας και πάλι από τον Κ. Σημίτη στη μάχη για τη διεκδίκηση της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ.
Όσοι τον γνωρίζουν καλά μιλούν για έναν άλλον Άκη από εκεί και μετά. «Ήταν εμφανές ότι πορευόταν χωρίς πυξίδα, δίχως στρατηγική, χωρίς υποτυπώδες σχέδιο», σημειώνει ένας από τους στενότερους συνεργάτες του. Πολιτικός φίλος του από τη Θεσσαλονίκη χρεώνει τη μετάλλαξη του Άκη στους «κατ’ επάγγελμα φίλους του, κυρίως στους εξ Αθηνών, αλλά και σε Θεσσαλονικείς, οι οποίοι τον παρέσυραν σε μεγάλα πολιτικά σφάλματα, προκειμένου να διατηρούν για λογαριασμό τους πολιτικά οφίτσια και όχι μόνο». Μετά κάποια αμφιταλάντευση αναφορικά με το πολιτικό μέλλον του ο Άκης αποφάσισε να συμμετάσχει στις κυβερνήσεις Σημίτη, με τη φιλοδοξία ότι θα αποτελούσε τον αριστερό πόλο του ΠΑΣΟΚ. Όμως το εκσυγχρονιστικό εγχείρημα περπάτησε εκλογικά και σε συνδυασμό με τον κομματικό πατριωτισμό του Άκη, που δεν του επέτρεπε την εσωτερική υπονόμευση, τον οδήγησε σταδιακά στο περιθώριο. Τελευταία αναλαμπή του η πρωτιά στην Α’ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 2000, η οποία ερμηνεύτηκε ως μία οφειλόμενη αναγνώριση στην ενωτική στάση που τήρησε μετά την ήττα του από τον Κ. Σημίτη. Μετά την αλλαγή σκυτάλης στο ΠΑΣΟΚ και την ανάληψη της αρχηγίας από τον Γ. Παπανδρέου ο Άκης διαισθάνεται πως ήρθε το τέλος. Την πρώτη αρχηγική εμφάνισή του ο Γιώργος την έκανε το Φεβρουάριο του 2004 στη Θεσσαλονίκη. Μετά την ομιλία του στο Παλέ συμμετείχε σε event με κομματικά στελέχη, σε γνωστό παραλιακό κλαμπ της πόλης. Βλέποντας την ψυχρότητα με την οποία τον αντιμετωπίζει ο Γιώργος, ο Άκης εξομολογείται σε φίλο του πως «αυτός δεν είναι Ανδρέας, αυτός είναι Μαργαρίτα. Θα με τελειώσει!». Σε εκείνη την εκλογική αναμέτρηση ο Άκης διασώζεται στην τέταρτη θέση, πίσω από τους Καστανίδη, Βενιζέλο και Αράπογλου. Το 2007 όμως αποτυγχάνει να επανεκλεγεί, ενώ το 2009, διαισθανόμενος ότι ο Γιώργος θα τον αφήσει εκτός ψηφοδελτίου, με μία κομματικοπατριωτικού χαρακτήρα δήλωση προλαβαίνει και αποχωρεί πρώτος εκείνος. Ο επίλογος γράφηκε περίπου προ δεκαπενθημέρου, λίγες ημέρες πριν να σκάσει η υπόθεση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, όταν ο Άκης έκλεισε οριστικά το επί της οδού Τσιμισκή 23 πολιτικό γραφείο του στη Θεσσαλονίκη.
Από το Χαλάνδρι στην ΑρεοπαγίτουΟ 71χρονος σήμερα Άκης είναι πατέρας τριών παιδιών, της Αρετής και του Αλέξανδρου από τον πρώτο γάμο του και του Εμμανουήλ-Απόστολου από το δεύτερο. Έχει επίσης τρία εγγόνια, δύο από την κόρη του Αρετή και ένα από το γιο του Αλέξανδρο. Την πρώτη σύζυγό του Γκούντρουν Μολντενχάουερ τη γνώρισε ο Άκης στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στη Γερμανία και το 1964 παντρεύτηκαν. Έζησαν μαζί για περίπου τέσσερις δεκαετίες, σε ιδιόκτητο σπίτι στο Χαλάνδρι. Οικογενειακός φίλος τους θυμάται ότι «η Γκούντρουν τού στάθηκε πολύ, αλλά ποτέ δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στην ελληνική πραγματικότητα». Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ο Άκης γνωρίζει τη νυν σύζυγό του Βίκυ Σταμάτη, με την οποία διατηρούσε δεσμό για περίπου έξι με επτά χρόνια, ώσπου την παντρεύεται το 2004.
Η πρώτη σύζυγός του χειρίστηκε το θέμα με ψυχραιμία, φρόντισε να εξασφαλίσει τα απαραίτητα από τον επί χρόνια σύντροφό της και να αποχωρήσει διακριτικά από το προσκήνιο. Σύμφωνα με όσα εξομολογήθηκε ο Άκης σε φίλους του την περίοδο του διαζυγίου η Γκούντρουν κράτησε για λογαριασμό της το σπίτι στο Χαλάνδρι, ενώ πήρε και ένα ιδιαιτέρως αξιοσέβαστο ποσό, το οποίο κάποιοι ανεβάζουν γύρω στα 700 εκατομμύρια δραχμές. Οικογενειακός φίλος αναφέρει πως «το διαζύγιο επηρέασε και τη σχέση με τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του». Με την Αρετή διατηρεί κάπως καλύτερες σχέσεις απ’ ό,τι με τον Αλέξανδρο. Ίσως αυτός να είναι ο λόγος για τον οποίο δεν «άκουσε» το όνομά του σε κανένα από τα τρία εγγόνια του. Στο όνομα Απόστολος ακούει μόνον ο τετράχρονος γιος του, ο οποίος είναι μικρότερος από τα δύο εγγόνια του Άκη. Πάντως, όπως λένε άνθρωποι που περιβάλλοντός του, «μετά την πολιτική αποστρατεία του ο Άκης απολαμβάνει τη σχέση του με το μικρό γιο του, σχέση από αυτές που λόγω της πολιτικής είχε στερηθεί με τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του».
Κατά την τελευταία δεκαπενταετία η προσωπική ζωή του Άκη βρισκόταν σε ευθεία αναντιστοιχία με το δημόσιο λόγο του. Από τη μία η αριστερή φρασεολογία και από την άλλη η υποταγή στις σειρήνες του πλουτισμού, στις πολυτέλειες και στη χλιδή. Ο γάμος με τη Βίκυ Σταμάτη στο Παρίσι ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Από κει κι έπειτα κάθε εμφάνισή του πυροδοτούσε συζητήσεις περί της σχέσης της πολιτικής με τον προσωπικό πλουτισμό.
Τα ακίνητα τα οποία είναι σε διάφορα ονόματα της οικογένειας αποτιμώνται γύρω στα 8 με 10 εκατομμύρια ευρώ. Εκτός από το νεοκλασικό της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, που αγοράστηκε πρόσφατα στο όνομα της νυν συζύγου του Βίκυς Σταμάτη, άλλα δύο σπίτια (σε Χαλάνδρι και Παλαιό Ψυχικό) ανήκουν στην πρώτη σύζυγό του Γκούντρουν. Στην κόρη του Αρετή ανήκει το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για διαμέρισμα περίπου 180 τ.μ. στην παλιά παραλία της Θεσσαλονίκης (στον τρίτο όροφο της οικοδομής που βρίσκεται στη συμβολή της Αριστοτέλους με τη Λ. Νίκης). Στην Αρετή ανήκει και κατοικία στο Κολωνάκι. Ο Άκης διατηρεί διώροφο κτίριο στα Πατήσια, όπου ήταν και το πολιτικό γραφείο του στην Αθήνα, και βεβαίως το… κωλόσπιτο της Αρεοπαγίτου, την αγορά του οποίου στο όνομα της Βίκυς διερευνούν δικαστικές και οικονομικές αρχές. Στο όνομα του πρώην υπουργού φέρεται να ανήκει και εξοχική κατοικία αξίας περίπου 300.000 ευρώ στην Κορινθία.
Πέραν αυτών γύρω από την περιουσιακή κατάσταση του Άκη έχει αναπτυχθεί απέραντη φημολογία. Από κρυφές καταθέσεις σε ονόματα τρίτων έως δικές του επιχειρήσεις, στις οποίες εμφανίζονται ως ιδιοκτήτες παρένθετα πρόσωπα, εξωχώριες εταιρείες και πάει λέγοντας. Τι από όλα αυτά θα αποδειχθεί στο τέλος αληθινό ουδείς μπορεί να προδικάσει. Άλλωστε εδώ όπου έχουν φτάσει τα πράγματα μικρή σημασία θα έχει πλέον για εκείνον, καθώς στην πολιτική -κυρίως σε αυτήν- ισχύει το περίφημο «σημασία δεν έχει τι λένε, αλλά τι ψιθυρίζουν οι άλλοι για σένα».
Η πολιτική διαδρομή τουΗ σχέση του Άκη με την πολιτική άρχισε περί τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Όντας μέλος του ΠΑΚ γνωρίζει το 1968 στη Φραγκφούρτη τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο ακολούθησε το 1974 στην Ελλάδα και γίνεται ο πλέον έμπιστος συνεργάτης του, συμμετέχοντας ανελλιπώς στα ηγετικά όργανα του κόμματος.
Στην πρώτη κυβερνητική περίοδο του ΠΑΣΟΚ, από το 1981 μέχρι το 1989, ο Ανδρέας Παπανδρέου τού αναθέτει διαδοχικά υπουργικές ευθύνες. Ειδικότερα διετέλεσε υπουργός Δημοσίων Έργων, παρά τω πρωθυπουργώ, Προεδρίας, Εργασίας, Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης. Μετέχει στην οικουμενική κυβέρνηση του 1989 ως υπουργός Μεταφορών-Επικοινωνιών. Μετά το πέρασμα του ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, το Νοέμβριο του 1990, εκλέγεται γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής και παραμένει στη θέση αυτή μέχρι την επάνοδο του κόμματος στη νέα κυβερνητική θητεία, οπότε παράλληλα αναλαμβάνει και το υπουργείο Εσωτερικών. Το Μάιο του 1994 επανεκλέγεται γραμματέας του κόμματος και παραμένει στη θέση αυτή μέχρι το 1995. Από το Σεπτέμβριο του 1995 αναλαμβάνει το νεοσύστατο υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, ενώ από το Νοέμβριο του 1995 ώς τον Ιανουάριο του 1996 αναπληρώνει στα πρωθυπουργικά καθήκοντα τον ασθενούντα Ανδρέα Παπανδρέου. Τον Ιανουάριο του 1996 χάνει από τον Κώστα Σημίτη την κρίσιμη ψηφοφορία στην Κοινοβουλευτική Ομάδα για τη διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου και δύο μήνες μετά, το Μάρτιο, εκλέγεται αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Στη νέα κυβερνητική θητεία του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη αναλαμβάνει διαδοχικά τα υπουργεία Εσωτερικών, Εθνικής Άμυνας και Ανάπτυξης. Διετέλεσε επί 26 χρόνια βουλευτής, από το 1981, όταν συμπεριελήφθη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, ώς και το 2007, όταν απέτυχε να επανεκλεγεί.
Πηγή: http://www.makthes.gr/news/politics/56469/
Εν Αθήναις
11:40 μ.μ.
